خیار یکی از میوه های خوبی است که در بسیاری از نقاط ایران تولید میشود و مورد استعمال آحاد ملت قرار میگیرد. خیار که بیشترین مصرف آن در سالاد و ماست خیار و جاهای دیگر است در انواع و سایزهای مختلف عرضه میگردد. حال میخواهیم رویکرد دیگری به خیار داشته باشیم:

    پوست خیار سبز است. این سبزی پوست خیار بی شباهت به تمنای دل ما برای رفتن به استرالیا نیست. هر چه این پوست سبزتر باشد وانگهی تمنای ما هم بیشتر است. البته ممکن است این پوست سبز باشد ولی کمی پلاسیده (چلوسیده، جلاسته، بوبوخوسته) شده باشد. در این حالت یعنی میخواهیم برویم ولی انقدر پروسه مهاجرت به ما فشار آورده ما آن لطافت و صیقلی که در پوست خیار است را از دست داده ایم.

    پوست خیار را که می کنیم، لحظه به لحظه درون این میوه بیشتر مشخص میشود. مثل اینکه ما لحظه به لحظه به استرالیا (داخل خیار) نزدیکتر میشویم. ولی اگر دقت کرده باشید داخل خیار از پوست خیار کم رنگتر است. که این استعاره ای است از اینکه ما نباید مسحور جاذبه های بیرونی استرالیا (در این مقاله همان خیار) شویم و به واقع باید به این بیاندیشیم که درونش کمرنگ تر از بیرونش می باشد.

    خیار میوه ای است بخصوص که بدون نمک جداً هیچ مزه ای ندارد. من اینجا این نمک را همان ویزا تفسیر میکنم. از این لحاظ که وقتی ما ویزایمان را میگیریم خوشحال میشویم و میخندیم و تبدیل به گلوله ای از نمک میشویم. پس در اینجا نمک همان ویزا است که بر روی خیار (همان استرالیا) میریزد.

     حال میرسیم به بحثهای داخل تری از خیار. من میخواهم اینجا باب بحثی را باز کنم که بسیاری از کارشناسان فن، از وارد شدن به آن خودداری میکردند و میکنند هنوز. آن بحث هم در مورد تخم خیار است. اجازه بدهید که در این تحلیل همه جانبه، من تخم خیار را همان مشکلات موجود در استرالیا (که با رفتن به آنجا با آنها دست به گریبان خواهیم بود) معرفی کنم. به این ترتیب هر چه خیار تخمی تر باشد (منظور این است که تخمهایش بزرگتر و بیشتر باشد) انگار مشکلات ما هم بزرگتر و بیشتر است. بنابراین لازم میدانم این توصیه را به دوستانی که مثل ما درگیر مسائل مهاجرت به استرالیا هستند این توصیه را داشته باشم که خیار تخمی نخرند. منظور آن است که از همین الان با تقویت خودشان در تمام زمینه ها منجمله مالی و تخصصی و زبان از گرفتاری در مسایل (تخمی) جلوگیری کنند.

    در اینجا با به پایان بردن بحث خیارهای تخمی و غیر تخمی ذکر این مطلب را لازم میدانم که همیشه با توجه به دیدگاه من، استرالیا را به شکل یک خیار ببینید. استرالیا را در ذهن خودتان بزرگ نکنید که همان خیار سالادی میشود که زیاد به درد نمیخورد. همانطور که یک خیار سالادی را نمیشود جلوی مهمان گذاشت اما یک خیار قلمی را میشود جلوی مهمان گذاشت، سطح توقعات خود را از استرالیا پایین آورده و ذهن خودتان را با واقعیات روبرو کنید. در ضمن همانطور که میدانید هر چه خیار بزرگتر و سالادی تر باشد تخمی تر است. (یعنی همان مشکلاتش بیشتر است). با امید اینکه همیشه در تمام مسائل زندگیتان اینچنین رویکردهای متفاوت را در نظر بگیرید.

پی نوشت: به دلیل اینکه برای یکی از خوانندگان عزیز سوالی در مورد یکی دیگر از نقاط خیار پیش آمده بود وظیفه خود دیدم که در اینجا توضیح دهم. هر خیاری از نقطه بخصوصی به درخت خیار وصل است که در فرهنگ عامه به ک.و.ن خیار معروف است. من این واژه را در این نگاه دوباره ام به مقوله خیار و ارتباط آن با استرالیا به این شکل میبینم که ک.و.ن خیار مزبور همان سوراخی لایه ازن است که اتفاقاً تطابق معنا هم دارد. همچنان که ک.و.ن خیار تلخ است، سوراخ بودن لایه ازن هم برای مردم استرالیا واقعهء تلخی است که از آن به صورت شایعی سرطان پوست میگیرند. با تشکر از آرش عزیز که تکلیف این قسمت خیار هم در این مقاله حل شد.

    جوجه های پرندگان نمیتوانند پرواز کنند. ولی وقتی که بال در می آورند پرواز را از پدرانشان می آموزند. شما را یادتان هست؟ پرواز پدرانمان شد پرواز 57. شد انقلاب. ما هم میرویم و کودکانمان باید پروازهایشان را در آسمان استرالیا بیاموزند.

    پدر من ولی پرواز خودش را از پدرانش نیاموخته بود. او خودش پرواز کرد. خودش انقلاب کرد. (علیه اجدادش؟؟) اما به من پرواز به سوی یک آسمان دیگر را می آموزد. به من میگوید اینجا هیچ بالی راحت پرواز نمیکند.

    کودکانمان. آنجا که رسیدیم باید به کودکانمان پرواز بیاموزیم. به آنان چه پروازی بیاموزیم؟ پرواز به جای بهتر؟ ما که گفتیم آنجا بهترین جاست. ما که هر چه داشتیم آوردیم که در یک آسمان دیگر پرواز کنیم. در یک آسمان بهتر و تمیزتر. برای کودکانمان آسمان بهتری نمیشناسیم.

    ما میرویم. اما به کودکانمان شاید شاید شاید پرواز به جای بهتر را نیاموختیم. آنان باید بهتر پرواز کردن را بیاموزند.

فالگیر: میای فالت بگیرم؟ بیا ببینم چی تو دستت نوشته؟

جوان: آره، بیا فالمو بگیر. اول بگو من الان چیکار دارم میکنم من باور کنم حرفهاتو.

فالگیر: خانومت آیلتس داده.

جوان:

فالگیر: مدارکتونو دادین ACS منتظرین Assess بشین.

جوان:

فالگیر: میخوای بهت بگم چی میشه؟

جوان: ها؟!!!  بگو!!

فالگیر: شما میرین اونجا. خیلی هم موفق میشین. همه راه های شما بازه. اینجا حتی Case Officer شما رو میبینم که آغوشش رو برای شما باز کرده!

جوان: خدایـــــــــــی؟؟؟  دستت درد نکنه، بیا این هم پولت. مرسی. خدا از دهنت بشنوه!

فالگیر: قربان تو آقا! فقط یه سؤال. اول سپتامبر شد ما هر چی رفتیم تو سایت خبری از تغییرات نشد. شما در جریان نیستی؟

جوان:

خبرهای خوب و جدید:

- استرالیا به جمع کشورهای 1+19 پیوست. رئیس مرکز فدراسیون کشورهای 1+19 گفت: "استرالیا در ابتدا 19 بود، از زمانی که ایرانیها به آنجا مهاجرت کردند شد 20=1+19."

- "ما در استرالیا می مانیم". یکی از ایرانیان مشاهده شده در یکی از شهرهای استرالیا با بیان این مطلب گفت: "با اینکه نمی دانیم چه فایده ای برای استرالیا داریم ولی می مانیم". وی افزود: "چینیها و هندیها جای ما را تنگ کرده اند ولی استرالیایی ها با سخاوتمندی جای ما را گشاد کردند!"

- جان هاوارد دیروز در جمع خبرنگاران گفت: "تکلیف دانه درشتها باید مشخص شود". وی در پاسخ به یکی از خبرنگاران که پرسیده بود: "چرا؟" چنین گفت: "فقط چینیها و هندیها میتوانند با دانه درشتها در ارتباط باشند" خبرنگار ما توضیح میدهد که: بعضی از چیزها جزو دانه درشتها هستند مثل بادمجان، خیارچنبر و موز. جان هاوارد همچنین در جمع خبرنگاران عنوان کرد که بزودی خبرهای هسته ای دیگری نیز به مردم میدهد. 

- وزیر امور رفاه حال مهاجرین استرالیا اعلام کرد که به زودی بزرگترین مرکز تهیه و توزیع کله پاچه در سیدنی افتتاح می شود. وی ابراز امیدواری کرد که کلّه هاش حرف نداشته باشد.

- "مردم استرالیا تفاوت ایرانیها را با اعراب میدانند" نویسنده سرمقاله مجله Australian Liars اینطور ادامه میدهد: "مردم استرالیا و در رأس آنها اداره مهاجرت استرالیا بدون در نظر گرفتن مسائل سیاسی با مهاجرین ایرانی برخورد میکنند"

- به گفته یکی از منابع نزدیک به سایت گاو استرالیا، روند بررسی پرونده ایرانیان با انگلیسیها یکسان است. این منبع که خواست نامش فاش نشود افزود: "تنها تفاوت در زمان بررسی پرونده هاست!"

- سرویس خبری ما نمیداند که خبر زیر را خوب ارزیابی کند یا بد، لذا از کلیه خوانندگان محترم تقاضا داریم که اگر متوجه شدید با ما تماس بگیرید. متن خبر به شرح ذیل است:

وزارت نفت اسرالیا اعلام کرد: "ما نفت را سر سفره های مردم استرالیا می آوریم."

    دیشب داشتم با یکی از موکلینم صحبت میکردم که به نکته جالبی برخوردم، و گفتم که اون نکته رو در اینجا قید کنم:

    موکلین بنده یه خانوم و آقایی بودن که میخواستن به استرالیا مهاجرت کنن. اتفاقاً از راه دوری هم اومده بودن که با من صحبت کنن و در مورد چند مسأله ای اونها رو راهنمایی کنم. من هم طبق معمول داشتم باهاشون صحبت میکردم که بی اختیار یاد مسأله ای افتادم که نوشتن اون در اینجا خالی از لطف نیست. اتفاقاً همین الان هم که دارم این مطلب رو مینویسم این قضیه جداً ذهن منو مشغول کرده و من رو به نتایج جالبی میرسونه. خیلی من با موکلینم حال میکنم. از شما عذر میخوام که این عبارت رو بکار میبرم ولی ناگزیرم، چون خیلی دوستشون دارم و جداً بهشون و کارشون احترام میذارم. اونها حوالی ساعت 5 بعد از ظهر از پیشم رفتن ولی من نمیتونستم خودم رو از افکارم خلاص کنم. هیچ وقت هیچ موضوعی این همه من رو گرفتار خودش نکرده بود. آیا باید از خودشون میپرسیدم یا نه؟ نمیدونم.

    سرتون رو درد نیارم، آخرش فقط به خاطر صمیمیتی که باهاشون احساس میکردم همین امروز صبح براشون زنگ زدم. خیلی با خودم کلنجار رفتم که سؤالم رو ازشون بپرسم. اگه بدونید چقدر این در و اون در زدم. ولی آخرش سوالی که میخواستم رو ازشون پرسیدم: شما همونهایی نیستین که میخواستن برن استرالیا، بعدش یه عالم من ازشون پول گرفتم، آخرش هم رفتن و یه زنگ هم واسه من نزدن؟ من شما رو قبلاً ندیدم؟

    برگی از دفترچه خاطرات وکیلمون بعد از اینکه ایشاالله، بلا به دور، چشم حسود توی تخم مرغ، جز جیگر بگیره هر کی نمیتونه ببینه، به سلامتی رفتیم استرالیا.