1. دیگر تقریباً دارید یک اقدام کننده واقعی مهاجرت به حساب می آیید. از همین لحظه تا وقت سفرتان به استرالیا کمتر از دو سال وقت باقیست. ولی شما هنوز فقط یک اقدام کنندۀ معمولی هستید در صف طولانی اقدام کنندگان. در تمام لحظاتتان یک اقدام کننده اید. یک اقدام کنندۀ معمولی. روزها و شب ها اقدام کننده اید. روزها اقدام میکنید. شبها اقدام میکنید. فقط اقدام روزها را با اقدام شبها ادغام نکنید!!

2. از اکنون به بعد انتظار بیشتر معنی پیدا میکند. مراحل پیش رو در دوره های طولانی تر زمانی انجام میشوند و شما به کندی پیش میروید. این انتظار و این حرکت لاک پشتی از شما انرژی میگیرد و گاهی دوست دارید که تفریح کنید، وقتتان را به بطالت بگذرانید و حتی تلویزیون ایران را تماشا کنید. فقط یادتان باشد این سریال جدید حا.تمی.کیا همچین زیاد جالب نیست.

3. دختر خانم های جوان و مجردی که به این مرحله می رسند، سعی کنند که حتماً همسر اختیار کنند چون مرد ایرانی با آن منش و کلاس و تیپ و سیستم منحصر به فردی که دارد واقعاً نوبر است و مطمئن باشند که آن طرف چنین مطاعی را با این شرایط نمیتوانند تهیه کنند!

4. آقا پسر های جوان و مجردی که به این مرحله میرسند سعی کنند پسرهای خوبی باشند و انتظار بکشند تا دخترهای خوبِ بند قبل بیایند و آنها را تور بزنند!!

5. در خیابانها لایی بکشید، رشوه بدهید، خدای نکرده رشوه هم (اگر پیش آمد) قبول کنید، کم کار کنید، بیشتر استراحت کنید، سعی کنید خیلی رک و رو راست به دوستانتان دروغ بگویید و ... و به این ترتیب هر مسئله ای را به ایرانی ترین شکلش برگزار کنید. دیگر چنین فرصتی دست نمیدهد!

6. چند وقت پیش با یکی از میکروبهای استرالیایی صحبت میکردم، میگفت به تازگی در آن بلاد بینی (همون دماغ سابق) های بزرگ و فربه و سوراخ گشاد مُد شده است. بد نیست همگی شروع کنیم به دست کردن در دماغهایمان. به گفته همان میکروب، انگشت اشاره یکی از دو دست را تا جاییکه امکان دارد در دماغتان می چپانید و سپس شروع میکنید به پیچاندن! محصول مورد نظر را در نزدیکترین مکان میچسبانید! به همین سادگی!

7. اگر دستتان به دهانتان میرسد، پولهایتان را برای روز مبادا (چه روز مبادایی که همه منتظرش هستیم!!) در استرالیا پس انداز کنید. روزهای دور از خانه، چند ماه بیکاری، خرج های دور از انتظارِ روزهایی که از قبل انتظارش را میکشیدیم! همۀ اینها پول میخواهد که از هم اکنون دست یاری شما را میطلبد. اگر هم دستتان به دهانتان نمی رسد، دو راه بیشتر پیش رو ندارید: الف) دهانتان را به دستتان نزدیک کنید. ب) دستتان را قطع کنید!

8. خانم های عزیز، مادامی که با همسرتان در خیابان قدم میزنید چیزی از او نخواهید که برایتان بخرد، چون شما که دارید میروید و مراحل مهمی را پشت سر گذاشتید، دیگر چرا همسرتان را به خرج می اندازید؟ ولی آقایان عزیز، هر چیزی که دوست دارید برای خودتان بخرید! راحت باشید. این شمایید که باید در مملکت غربت، ...ِتان ... بشود. شما آزادید!

9. آموختن و توسعۀ فناوری (هسته ای؟ نه بابا!! ) زبان انگلیسی از نکات مهم است. حتی شده از وقت دستشویی رفتنتان بزنید و این مهم را به جا بیاورید. شما که دارید این همه انتظار میکشید، حیف است که دستی دستی رو بکش ماشین داره میره.  مصداق: "دو سه شبه که چشمام به دره ... خدا کنه که خوابم نبره"

10. هرگز ذره ای از شوق و جذبه خود نسبت به رفتن به آن دیار کم نکنید. این شوق است که عشق را در وجودتان می ترکاند!! این شوق، عشق را به دنبال دارد و عشق شهوت را به دنبال دارد و شهوت نیز یه چیزهای دیگر را به دنبال دارد. خیلی دوست دارید بدانید دیگر چه چیزهایی به دنبال دارد؟ (خیلی بلا شُدید! نمیگم!!)

11. اقدام به مهاجرت کار بزرگی است که در توان خیلی از مردم نیست و خیلی این قبیل ریسک کردنها را در زندگی بر نمی تابند. و شما باید این واقعیت را با تمام وجود باور کنید. و به این واقعیت باید ایمان داشته باشید که شما جزو خیل محدودی از مردم هستید که چنین کار بزرگی (اگر نگوییم مخاطره آمیز) را انجام میدهید. و این باور و ایمان به شما انرژی ادامه این مسیر سخت را میدهد. انرژیی که باید برای آماده شدن و همیشه در مسیر بودن، صرف شود. به طور کل، انرژی هسته ای حق مسلم اونه!

12. همچنان که گفتم این زمان انتظار باید به بهترین شکلی صرف شود. باید این انتظار محصول داشته باشد، باید خروجی داشته باشد. مثل آموختن زبان بیشتر، افزایش مهارت در کار تخصصی ای که هستید و ... . کلاً هر کار آدمی باید خروجی داشته باشد. اگر ما به عنوان آدمیزاد خروجی نداشته باشیم که منفجر میشویم. حالا شده این خروجی از هر جایی و به هر شکلی باشد. شما قبول ندارید!؟

12+1. همچنان که قبلاً گفتم، از کاری که انجام میدهید نهایت لذت را ببرید. فکر کنید که در حال انجام فرح بخش ترین و شادترین فعالیتهای تمام زندگیتان هستید. در همین روزهای عزیزی که من این پست را می نویسم، چندین سال پیش، بزرگی (!) را پرسیدند: "شما چه احساسی دارید؟" و گفت: "هیچ"

14. سعی کنید اطلاعاتتان را در هر ضمینه ای یا هر زمینه ای در مورد استرالیا افزایش دهید. هر منبعی را مطالعه کنید و از هیچ سایتی که اطلاعات بیشتری میدهد غافل نشوید. این به شما که هیچ وقت در آن محیط نبودید کمک میکند که لنگان خرک خویش را که از کرّگی دم نداشت را به منزل لیلی که خطرهاست در آن زمینه یا ضمینه من زیاد اطلاعات ندارم!

15. هر کسی که در همین مرحله (شاید عقبتر، شاید جلوتر) قرار دارد، به نوعی همراه و همرزم و همسنگر شما محسوب میشود. همیشه به همدیگر کمک کنید. در این صف بزرگ منتظرانِ رفتن حتی اگر ویزا هم ندادند، باز شما صف را چرا به هم میزنید!!؟

16. این فایل نامبری که شما منتظرش هستید فقط یک شماره کاملا معمولی است که در DataBase مربوط به DIAC شما و مشخصات شما را Index میکند. ولی کسی که اینها را نمیداند. شما به همه بگویید ما منتظر ویزا هستیم!

17. استرس، دم دست ترین کاری است که میتوانید انجام دهید و نکته این است که بدترین حسی هم هست که میتوانید داشته باشید. و درک این نکته نیازی به مصرف ماهی و فسفر و این قبیل داستانها هم ندارد.

    و در آخر، از کلیه دوستانی که ما را در تهیه این مجموعه یاری رساندند، خواهش میکنیم که دیگر چرت و پرت نگویند چون ما خودمان تنهایی این لیست را تهیه کردیم.

To Do List های قبلی:

To Do List 2 - After Assessing

To Do List 1 - Waiting for Assessment